1. Kiedy stałość schodzi na dalszy plan
Ludzki umysł jest zaprogramowany do dostrzegania zmian, a nie trwałości. To, co zawsze obecne, niezawodne i niezmienne, często znika ze świadomości. Tak jak zapominamy o powietrzu, dopóki nie zaczniemy walczyć o oddech, tak stała miłość matki może pozostać niezauważona właśnie dlatego, że nigdy nie zawodzi.
W ten sposób matka staje się częścią tła – niezbędna, a jednak niewidoczna. Nie dlatego, że jest nieważna, ale dlatego, że jej obecność wydaje się gwarantowana. Ten nieświadomy wzorzec neurologiczny może sprawić, że osoba, która daje bez końca, poczuje się głęboko niedoceniona.
